Κάθε καλλιτεχνικό έργο ξεκινά ως κάτι βαθιά προσωπικό. Μια ιδέα, ένα συναίσθημα, μια ανάγκη που παίρνει μορφή. Όσο όμως το έργο εκτίθεται, κάτι αλλάζει. Σταδιακά παύει να ανήκει αποκλειστικά στον δημιουργό του.
🖼️ Το κοινό προβάλλει πάνω του τις δικές του εμπειρίες, φόβους και προσδοκίες. Το έργο διαβάζεται αλλιώς, ερμηνεύεται αλλιώς, συχνά παρερμηνεύεται. Και εκεί ο καλλιτέχνης καλείται να αποδεχτεί μια σιωπηλή αλήθεια: το δημιούργημά του απέκτησε ανεξάρτητη ζωή.
🎭 Αυτή η απώλεια ελέγχου μπορεί να είναι επώδυνη. Δεν είναι λίγοι οι δημιουργοί που αισθάνονται ότι χάνουν ένα κομμάτι του εαυτού τους. Όμως ταυτόχρονα, αυτή η αποδέσμευση είναι και η ύψιστη επιβεβαίωση της τέχνης. Το έργο λειτούργησε.
✨ Η τέχνη ολοκληρώνεται πραγματικά μόνο όταν παύει να προστατεύεται από τον δημιουργό της και εκτίθεται στον κόσμο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.